Gud signe vårt dyre fedreland

I dag kjente jeg på en sitrende glede og en djup takknemlighet når jeg hengte ut balkongflagget. Vårt vakre korsmerkede flagg. Det er ingen selvfølge.

Frigjøringsdagen er en gylden anledning til å be for og velsigne vårt fedreland - og for å takke for at vi får bo i fritt land. La oss velsigne og be for de som styrer dette landet. Be om mye klokskap og visdom. Og be for landets grenser og for vår trygghet.

På en dag som dette bør vi synge den vakre fedrelandssalmen i bønn:

Gud signe vaart dyre Fedraland Og lat det som Hagen bløma! Lat lysa din Fred fraa Fjell til Strand Og Vetter fyr Vaarsol røma! Lat Folket som Brøder saman bu, Som Kristne det kann seg søma!
2.	Vaart Heimland i Myrker lenge laag, Og Vankunna Ljoset gøymde. Men Gud, du i Naade til oss saag, Din Kjærleik oss ikkje gløymde: Du sende ditt Ord til Norigs Fjell, Og Ljos yver Landet strøymde.
3.	Og Norig det ligg vel langt i Nord, Og Vetteren varer lenge; Men Ljoset og Livet i ditt Ord Det ingen kann setja Stenge. Um Fjellet er høgt og Dalen trong, Ditt Ord heve daa sitt Gjenge.
4.	So blømde vaart Land i Ljos og Fred, Det grodde saa grønt i Lider, Men atter seig Natt paa Landet ned Med Trældom og tunge Tider. Og Folket det sukka etter Ljos, Og du lyste upp umsider.
5.	Og Morgonen rann, og Myrkret kvarv, Som lenge vaar Lukka skygde, Du atter oss gav vaar Fridoms Arv Og honom i Trengsla trygde. Du verna vaart Folk og gav oss Fred, Og Landet med Log me bygde.
6.	Vil Gud ikkje vera Bygningsmann, Me faafengt paa Huset byggja. Vil Gud ikkje verja By og Land, Kann Vaktmann oss ikkje tryggja. So vakta oss, Gud, so me kann bu I Heimen med Fred og Hyggja!
7.	No er det i Norig atter Dag Med Vaarsol og Song i Skogen. Um Sædet enn gror paa ymist Lag, Det brydder daa etter Plogen. So signe daa Gud det gode Saad, Til Groren ein Gong er mogen!

Gud signe vårt dyre fedreland!

Jeg sitter på verandaen med maisolens stråler lekende med grønnskinnet på bare bjørkegrener. Fra balkongen på den andre siden av huset leker vårt korsmerkede flagg seg med den svake vinden. I dag er det vår frigjøringsdag, og jeg kjenner på dyp takknemlighet for å ha det store privilegiet å få bo i dette landet. Men det er også med et vemod jeg sitter i hagestolen og tenker på de som er i ferd med å ødelegge vårt lands 1000 årige kristenarv - først og fremst ved å ødelegge ekteskapet. Det er første steget på veien bort fra Guds velsignelse. Jeg tenker på de nye lovforslagene som skal endre kristendomsfagets stilling i våre skoler. Jeg tenker på de tusener av fosterdrap som skjer hvert eneste år. Jeg tenker på vår flotte fedrelandssalme, at den ikke kunne ha vært skrevet i vår tid. Så langt har frafallet og forfallet kommet i vårt land. Det kommer nok en dag når det kommer krav om at korsmerket må fjernes fra vårt flagg, og både nasjonalsang og fedrelandssalmen må omskrives eller det må lages nye. Jeg håper du vil stanse ved ordene til Elias Blix, kanskje også synge den og takke Gud for Norge. Se hvor bevisst Blix var på å understreke betydningen av Guds Ord og Guds velsignelser.

Gud signe vårt dyre fedrelandog lat det som hagen bløma!Lat lysa din fred frå fjell til strandog vetter for vårsol røma!Lat folket som brøder saman bu,som kristne det kan seg søma!

Vårt heimland i mørker lenge låg,og vankunna ljoset gøymde.Men, Gud, du i nåde til oss såg,din kjærleik oss ikkje gløymde;du sende ditt ord til Noregs fjell,og ljos over landet strøymde.

Og Noreg det ligg vel langt mot nord,og vetteren varer lenge;men ljoset og livet i ditt orddet ingen kan setja stenge.Om fjellet er høgt og dalen trong,ditt ord heve då sitt gjenge.

Så blømde vårt land i ljos og fred,det grodde så grønt i lider.Men atter seig natt på landet nedmed trældom og tunge tider.Og folket det sukka etter ljos,og du lyste opp om sider.

Og morgonen rann, og mørket kvarv,som lenge vår lukka skygde.Du atter oss gav vår fridoms arvog honom i trengsla trygde.Du verna vårt folk og gav oss fred,og landet med lov me bygde.

Vil Gud ikkje vera bygningsmann,me fåfengt på huset byggja.Vil Gud ikkje vera by og land,kan vaktmann oss ikkje tryggja.Så vakta oss, Gud, så me kan bui heimen med fred og hyggja!

No er det i Noreg atter dagmed vårsol og song i skogen.Om sædet enn gror på ymist lag,det brydder då etter plogen.Så signe då Gud det gode såd,til groren ein gong er mogen!